Neurofizjologia Posturalna jest funkcją Posturalnych Oddziaływań Neurofizjologicznych — PON.
Prawidłowy rozwój Neurofizjologii Posturalnej młodego człowieka musi uwzględniać zarówno biologiczny rozwój wrodzonych struktur mózgu, jak i ich kształtowanie w środowisku społeczno-kulturowym.
Od PON zależy formowanie Neurofizjologii Posturalnej, która przejawia się w warunkowym zachowaniu posturalnym. Proces ten powinien umożliwiać rozwój wrodzonych struktur mózgu podkorowego. Z nich wyłaniają się nieświadome mechanizmy posturalne, pośrednio kształtowane przez środowisko.
Wzorzec, powtórzenie i automatyzacja
Celem PON jest formowanie zachowania posturalnego zgodnego z przyjętym wzorcem kulturowym i społecznymi oczekiwaniami wobec postawy. Proces ten sprowadza się do nabywania kolejnych odruchów warunkowych, które współtworzą podświadomą Neurofizjologię Posturalną.
Ciąg ćwiczeń i powtórzeń wykonywanych w określonym środowisku, zawsze na gruncie rozwijających się struktur wrodzonych mózgu, wyzwala konfigurację sprzężeń zwrotnych. To one mogą tworzyć podstawę nieświadomych zachowań posturalnych.
Posturalne Oddziaływanie Neurofizjologiczne na wrodzone struktury mózgu podkorowego skutkuje zachowaniem posturalnym. Nie chodzi zatem wyłącznie o to, czy dziecko potrafi świadomie ustawić ciało na polecenie. Ważniejsze jest to, czy organizm zaczyna odtwarzać pożądaną reakcję bez ciągłej kontroli.
Granice świadomej korekcji
Ortopedyczna fizjoterapia skolioz opiera się na świadomym odwzorowaniu wzorców korekcyjnych. Nie może więc uciec od problemów związanych z rozwojem psychicznym, systemem wartości i wolą dziecka. W metodach FITS czy Schroth świadomość pozostaje nieodzownym elementem ćwiczenia.
Model ten nie uwzględnia w wystarczającym stopniu, że świadoma psychika konkretnego człowieka zależy od neurobiologii oraz przypadkowego środowiska społeczno-kulturowego. To środowisko tworzy wzorzec posturalny, ale także system wartości, norm, nakazów, zakazów i interpretacji. Fizjoterapeuta nie jest jednocześnie pedagogiem, psychologiem i kognitywistą, dlatego nie dysponuje wszystkimi narzędziami niezbędnymi do sterowania tymi procesami.
PON oddziałuje na nieświadomą Neurofizjologię Posturalną, zdeterminowaną neurobiologią posturalną oraz neurobiologią psychiki zmysłowej. W założeniu ogranicza to wpływ przypadkowych, kulturowych i subiektywnych interpretacji, a wzorzec posturalny jest generowany przez środowisko ćwiczenia bez konieczności jego stałego, świadomego kontrolowania przez pacjenta.
Praktyczne znaczenie tego rozróżnienia rozwijam w artykule o tym, dlaczego jeden zestaw ćwiczeń nie pasuje do każdego.
