PŁASZCZYZNY CIAŁA I OSIE RUCHU

PŁASZCZYZNY CIAŁA

Opis płaszczyzn, względem których opisujemy w przestrzeni dowolny obiekt, pozwoli nam na utrzymanie porządku w uzyskiwaniu potrzebnej nam wiedzy.

Wyróżniamy trzy płaszczyzny:

1. płaszczyzna strzałkowa – to ta, kiedy wyciągniesz ręce przed siebie.

2. płaszczyzna czołowa – to ta, kiedy wyciągniesz ręce w bok.

3. płaszczyzna poprzeczna – to ta, która jest równoległa do podłogi.

OSIE RUCHU

1. płaszczyzna strzałkowa – oś ruchu „czołowa”.

2. płaszczyzna czołowa – oś ruchu „strzałowa”.

3. płaszczyzna poprzeczna – oś ruchu „pionowa”, „długa”.

Osie ruchu związane są z płaszczyznami. Oś określa zasadę „względem osi dokonuje się ruch”. Ważne jest zatem gdzie przebiega oś obrotu. Kiedy powiemy „tu jest oś obrotu dla tego ruchu” oznacza, że oś ruchu nie może być ani wyżej, ani niżej i dodatkowo w danej płaszczyźnie. Jeżeli zmienimy „poziom” osi obrotu lub też płaszczyznę, względem której dokonuje się ruch, nie zrealizujemy zadania ruchowego, nie wykonamy ćwiczenia prawidłowo. To pierwsza wskazówka.

Bez tej prostej wiedzy nie da się tego wykonać. Należy zauważyć, że osie ruchu są zawsze prostopadle ustawione w stosunku do płaszczyzny. To ułatwi nam „prowadzenie ruchu” lub kontrolowanie ruchu jaki ma wykonać nasz pacjent. Zasadniczo należy pamiętać jaka oś lub jaka płaszczyzna nas interesuje, gdyż jedno wynika z drugiego.

Prezentacja zasady działania ruchu względem niżej pokazanych osi jest łatwa do zrozumienia. Jednakże wiele osi w ciele ludzkim ma przebieg diagonalny (skośny) co może nastręczać już pewnych problemów.

Na zdjęciu zawarte są trzy postacie. Linia czerwona wyznacza osie obrotu, a linie żółte wyznaczają płaszczyzny ciała.

https://docplayer.pl/6752979-Biomechanika-czlowieka-i-kinematyka-stawu-kolanowego.html

Kolejna ważna informacja: to pozycja człowieka wyznacza osie i płaszczyzny ruchu a nie umowny układ kartezjański jaki znamy ze szkoły. Jednym słowem, aby ustalić oś lub ustalić płaszczyznę ruchu należy wpierw zorientować się w jakiej pozycji znajduje się dany element ciała i dopasować ruch do danej płaszczyzny ciała.

Kiedy człowiek stoi prosto i pochyli głowę w przód mówimy , że dokonał zgięcia szyi. Ale dla nas to za mało – człowiek pochylił głowę w przód względem osi czołowej np. do segmentów C5 -6. W pozycji stojącej oś ta ustawiona jest równoległe do podłoża. Kiedy poznamy „zasadę piątek” na Kursie „leczenie skoliozy” będziemy wiedzieć jaki kąt zgięcia szyi odwzoruje pochylenie głowy na tym poziomie segmentarnym. Ale przecież człowiek posiada siedem kręgów szyjnych, dwanaście piersiowych, pięć kręgów lędźwiowych oraz kość krzyżową. Kiedy więc lekarz mówi do nas „proszę się pochylić w przód” to ta prośba może brzmieć „proszę pochylić się do przodu do poziomu segmentów L1 – L 2″. Lecz tak nie mówi, tylko w odpowiednim czasie prosi, by zatrzymać ruch.

Tym razem człowiek leży na boku i pochyla głowę w przód (tak jak poprzednio) mówimy , że dokonał zgięcia szyi (tak jak poprzednio). Człowiek pochylił głowę w przód względem osi czołowej, podobnie do segmentów C5 -6. W pozycji stojącej oś ta ustawiona jest jednak pionowo względem podłoża. Widać teraz, że położenie osi względem kartezjańskiego układu przestrzennego zależy od pozycji człowieka. Ale oś obrotu względem płaszczyzny ciała się nie zmieniła i nie zmienił się także ruch zgięcia szyi. I tym razem człowiek dokonał zgięcia szyi względem osi czołowej. 

Kiedy więc dochodzi do ruchu względem jakiejś osi musimy zdać sobie sprawę w jakim ułożeniu jest dany segment kręgosłupa czy grupa segmentów kręgosłupa, a przecież wiemy, że w skoliozie ustawione są one wadliwie.

Wyczuwamy jakby intuicyjnie, że pozycja wyjściowa (ruch zgięcia głowy w przód w pozycji stojącej i w pozycji leżącej na boku) zmieniła układ mięśni, który dokonał zmiany położenia szyi i głowy. Na tym etapie nie jest to takie ważne. Ważne zaś jest teraz by sobie uświadomić, że nawet niewielka zmiana układu (położenia) ciała w trakcie ćwiczenia może zmienić zasadnicze właściwości układu biomechanicznego, mięśniowego. Może to być niewielka zmiana w przestrzeni, ale to oznacza, że uzyskujemy jakiś procent pracy mięśni licząc na to, że w trakcie ćwiczenia uzyskujemy sto procent pracy mięśnia. A teraz do tej „straty” dołóżmy inne takie jak niesystematyczne ćwiczenie, skrócenie czasu ćwiczenia, brak pracy w pełnym zakresie, zmniejszenie ilości powtórzeń, niedbałe ćwiczenie…Jedynym sposobem, by pacjent poradził sobie z tymi problemami licząc na to, że zmniejszanie skoliozy jest możliwe metodami nieinwazyjnymi (nieoperacyjnymi) jest przekazanie mu wiedzy podstawowej z zakresu fizjoterapii. Wiedzy, dzięki której będzie wykonywał ćwiczenia prawidłowo.

Ważna informacja to ta, że kręgi kręgosłupa to małe kości, tak więc możliwość pomyłki w ustaleniu poziomu osi ruchu w trakcie ćwiczenia jest duża. Zakładając nawet zasadność propozycji ćwiczenia przez fizjoterapeutę do wykonania, to należy sobie uświadomić, że może ono być błędnie wykonane w domu.

Nie tylko pacjent może popełnić błąd techniczny w trakcie wykonania ćwiczeń w domu, ale i fizjoterapeuta w trakcie analizy zmian segmentarnych … fizjoterapeuta, który nie posiada narzędzi pomiarowych: wyznaczenie odpowiednich punktów diagnostycznych i odpowiedniej ich interpretacji, również może popełnić błąd w trakcie prezentacji ćwiczenia lub w trakcie przekazywania wiedzy o tym , na co pacjent musi zwrócić uwagę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *