CO OBEJMUJE DIAGNOSTYKA MRCST

W ramach metody MRCST przeprowadza się testy mające na celu ocenę poziomu fizjologiczno  – biomechanicznego aparatu ruchu osoby ze skoliozą. Istotne nieprawidłowości są przekazywane w ramach naszych spotkań. Dokonuje się:

  1. oceny funkcjonowania stawów  – ślizgi, ruch translatoryczny, trakcja, kompresja, napięcie torebki stawowej, zakresy ruchu. Wymienione funkcje stawowe mogą być zaburzone i przyczyniać się do progresji skoliozy. W szczególności badanie dotyczy stawów biodrowych, krzyżowo – biodrowych, stawów  kręgosłupa. 
  2. oceny objawów bólowych – ich źródło, związek ze skoliozą, wpływ tych objawów na efektywność mechanizmów korekcyjnych kręgosłupa,
  3. oceny długości kończyn dolnych  – łatwy test pozwoli uzyskać wiedzę na temat tego czy nogi osoby ze skoliozą są równe,
  4. oceny funkcjonalnej miednicy – zaburzenia miednicy mają istotny wpływ na funkcjonowanie i skrzywienie kręgosłupa, w tym miednica skośna lub skręconą, torsje kości krzyżowej itp.,
  5. ocenę struktury mięśni oraz ich funkcji -(mięśnie  stanowią jedyne źródło zmniejszenia skoliozy w sposób nieinwazyjny) długość mięśni, budowa (atrofia mięśniowa – zanik mięśni czy udział wody/tłuszczu w strukturze mięśni, zwyrodnienia włókien mięśniowych. Stan napięcia mięśni, jego rozciągnięcia czy rozluźnienia. Ocenie poddawane są mięśnie w ramach ich pracy mechanicznej, w łańcuchach otwartych oraz zamkniętych. 
  6. ocenę odruchów mięśniowych z warstwy powierzchownej oraz głębokiej,
  7. ocenę związku artrokinematycznych sygnałów pochodzących z mechanoreceptorów stawowych oraz powierzchni stawowych z napięciem mięśni
  8. ocenę równowagi posturalnej – rozumianą  jako określony stan układu posturalnego ciała w pozycji pionowej w statyce i dynamice. Obecnie nad tym zjawiskiem nasz zespól badawczo – terapeutyczny (dwóch profesorów oraz dwóch fizjoterapeutów)  intensywnie pracuje, gdyż zdolność zachowania równowagi jest jedną z podstawowych komponent koordynacyjnych. Metoda MRCST wychodzi z założenia, że bez poprawy zdolności sterowania ruchem  nie można zmniejszać skoliozy. Opracowujemy nowe narzędzie pomiarowe do badania tego zjawiska. 
  9. ocenę stabilności neurologicznej, sztywności mięśniowej, stabilności segmentarnej oraz odcinkowej,
  10. ocenę sprzężenia zwrotnego oraz sprzężenia wyprzedzającego,
  11. ocenę współpracy stabilizatorów mięśni warstwy głębokiej z mięśniami antygrawitacyjnym, 
  12. ocenę obciążeń grawitacyjnych wpływających na kręgosłup,
  13. ocenę sensoryczną mięśni. 

Są to podstawowe (choć nie wszystkie) składowe diagnozy osoby ze skoliozą. Uważamy więc, że bez przeprowadzenia oceny wyżej opisanych zjawisk osoba u której występuje skolioza nie powinna podejmować akcji terapeutycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.